Η Ασημένια Εποχή της Disney (1950–1967)
Η Ασημένια Εποχή αρχίζει με τη Σταχτοπούτα (1950) και ολοκληρώνεται με το Βιβλίο της Ζούγκλας (1967). Ανάμεσα στις δύο βρίσκονται οκτώ ταινίες που συνδέουμε με την πιο αναγνωρίσιμη πλευρά της Disney, αλλά και μια βαθιά αλλαγή στην εικαστική της γλώσσα. Η μεγαλοπρέπεια της Ωραίας Κοιμωμένης και η ολοζώντανη, σχεδόν σκιτσογραφική γραμμή στα 101 Σκυλιά της Δαλματίας δεν γεννήθηκαν με τις ίδιες προϋποθέσεις.
Η επιστροφή στη μεγάλη ιστορία
Η Σταχτοπούτα σηματοδότησε την επιστροφή από τις πολεμικές ανθολογίες σε μια ενιαία αφηγηματική ταινία. Το στούντιο μπορούσε πάλι να οργανώσει την παραγωγή του γύρω από έναν κόσμο και μια κεντρική ηρωίδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Ασημένια Εποχή περιλαμβάνει μόνο παραμύθια με πριγκίπισσες: η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων αγαπά το παράλογο, ο Πίτερ Παν την περιπέτεια, ενώ η Λαίδη και ο Αλήτης παρατηρεί τις κοινωνικές διαφορές μέσα από τα μάτια των ζώων.
Και οι οκτώ ταινίες
- Σταχτοπούτα (1950): αδικία, ελπίδα και αλλαγή της μοίρας.
- Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων (1951): παράλογος κόσμος και ασταθείς κανόνες.
- Πίτερ Παν (1953): ελευθερία, φαντασία, κίνδυνος και παρωχημένες αναπαραστάσεις.
- Η Λαίδη και ο Αλήτης (1955): συντροφικότητα και ταξικές διαφορές.
- Η Ωραία Κοιμωμένη (1959): εικαστική μεγαλοπρέπεια και μια απειλητική μάγισσα.
- 101 Σκυλιά της Δαλματίας (1961): διάσωση μιας οικογένειας και νέο γραμμικό ύφος.
- Το Σπαθί στον Βράχο (1963): εκπαίδευση, μαγεία και δύναμη.
- Το Βιβλίο της Ζούγκλας (1967): μουσική, αναζήτηση του ανήκειν και επικίνδυνοι θηρευτές.
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ πέθανε το 1966. Κάποιες ταξινομήσεις τοποθετούν εκεί το τέλος της εποχής, ενώ το έτος κυκλοφορίας του Βιβλίου της Ζούγκλας αποτελεί ένα λογικό κινηματογραφικό όριο. Οι εποχές δεν είναι ημερολογιακοί νόμοι.
Η ξηρογραφία δεν σημαίνει απλώς «χειρότερο σχέδιο»
Η Ωραία Κοιμωμένη απαίτησε ιδιαίτερα περίτεχνη και δαπανηρή εικαστική εργασία. Με τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας, η ξηρογραφία επέτρεψε τη μεταφορά των σχεδίων των animators στα διαφανή φύλλα χωρίς την ίδια χειροκίνητη διαδικασία μελανώματος. Μειώθηκε ο χρόνος εργασίας, αλλά άλλαξε και το αισθητικό αποτέλεσμα: η γραμμή έγινε πιο άμεση, πιο εμφανώς σχεδιασμένη.
Μπορούμε να προτιμάμε τη ζωγραφική φινέτσα της Ωραίας Κοιμωμένης χωρίς να αρνούμαστε τη γραφιστική δύναμη των 101 Σκυλιών. Η επιλογή ύφους δεν είναι ένα απλό τεστ τεχνικής «ανωτερότητας». Η επόμενη Χάλκινη Εποχή κληρονόμησε αυτές τις τεχνικές μέσα σε πολύ διαφορετικές συνθήκες.
Η κλασική εικόνα δεν εγγυάται ήπια θέαση
Η κατάρα στην Ωραία Κοιμωμένη, οι κίνδυνοι του Πίτερ Παν, η απειλή απέναντι σε ζώα στα 101 Σκυλιά και οι θηρευτές στο Βιβλίο της Ζούγκλας δεν βιώνονται από κάθε παιδί με τον ίδιο τρόπο. Χρειάζεται επίσης συζήτηση για ορισμένες στερεοτυπικές απεικονίσεις. Η συλλογή Best First Disney Animation και οι ατομικοί οδηγοί του TFFC προσφέρουν πολύ πιο κατάλληλο κριτήριο επιλογής από τη χρονολογία.
Για όλες τις ταινίες του στούντιο υπάρχει η πλήρης συλλογή Disney Animation. Για το προηγούμενο κεφάλαιο, διάβασε την Εποχή των Ανθολογιών.
Πηγές
Τα έτη ελέγχθηκαν στη Disney Animation και η τεχνική της ξηρογραφίας στο D23.















