Ιστορία της Disney Animation

Πριν από τη Χιονάτη: Πώς ξεκίνησε η Disney Animation

Πριν από τη Χιονάτη και τους Επτά Νάνους, η Disney ήταν ένα εργαστήριο ιδεών με πολλά αποτυχημένα πειράματα, όχι μια εταιρεία που γνώριζε από την αρχή τη συνταγή της επιτυχίας. Η διαδρομή περνά από το Κάνσας Σίτι στο Χόλυγουντ, από ένα κορίτσι που περιπλανιόταν σε σχεδιασμένους κόσμους στον Όσβαλντ και τον Μίκυ, και από τον βωβό κινηματογράφο στον ήχο και το χρώμα. Είναι η απαραίτητη εισαγωγή στις Επτά Εποχές της Disney Animation, όχι μια ακόμη εποχή των μεγάλου μήκους ταινιών.

Από το Κάνσας Σίτι στην Άλις

Ο νεαρός Γουόλτ Ντίσνεϊ πειραματίστηκε με το σχέδιο και τις διαφημίσεις στο Κάνσας Σίτι, συνεργαζόμενος με τον εξαιρετικό σχεδιαστή Άμπ Άιβερκς. Η αποτυχία της εταιρείας Laugh-O-gram τον οδήγησε σε νέο ξεκίνημα. Το 1923 ίδρυσε με τον αδελφό του Ρόι το στούντιο στην Καλιφόρνια. Οι Alice Comedies συνδύαζαν μια αληθινή μικρή ηθοποιό με έναν ζωγραφισμένο κόσμο — μια παράξενη και γοητευτική αντιστροφή της λογικής του σημερινού κινηματογράφου.

Αυτά τα έργα έχουν αξία επειδή μας επιτρέπουν να δούμε ένα μέσο να ανακαλύπτει τους κανόνες του. Η κίνηση, το χιούμορ και ο σχεδιασμένος χώρος δεν έχουν αποκτήσει ακόμη τη φινέτσα της Χιονάτης. Κανείς, όμως, δεν φτιάχνει ένα αριστούργημα χωρίς να δοκιμάσει πρώτα όσα δεν λειτουργούν.

Ο Όσβαλντ, ο Μίκυ και η επανάσταση του ήχου

Ο Όσβαλντ ο Τυχερός Λαγός ήταν ένας σημαντικός πρώιμος ήρωας, αλλά ο Ντίσνεϊ δεν διατήρησε τα δικαιώματα του χαρακτήρα. Η απώλειά του άνοιξε τον δρόμο για τον Μίκυ Μάους, που δημιουργήθηκε με τον Άιβερκς. Δύο βωβά καρτούν με τον Μίκυ είχαν ήδη σχεδιαστεί πριν από το Steamboat Willie του 1928. Εκείνο που έκανε την ταινία ιστορική ήταν η επιτυχημένη, εντυπωσιακή σύνδεση μουσικής, ηχητικών εφέ και κίνησης. Δεν ήταν το πρώτο καρτούν με συγχρονισμένο ήχο στην παγκόσμια ιστορία.

Η λεπτομέρεια αυτή δεν μειώνει το επίτευγμα. Αντιθέτως, μας βοηθά να εκτιμήσουμε τι ακριβώς κατάφεραν οι δημιουργοί: στο Steamboat Willie, το σώμα του ήρωα γίνεται σχεδόν μουσικό όργανο. Ο ρυθμός δημιουργεί το αστείο και το αστείο αποκτά ήχο.

Οι Silly Symphonies και το στοίχημα μιας ολόκληρης ταινίας

Από το 1929, οι Silly Symphonies επέτρεψαν στους καλλιτέχνες να φτιάχνουν κάθε φορά έναν νέο μικρόκοσμο, χωρίς να βασίζονται σε έναν διάσημο πρωταγωνιστή. Το Flowers and Trees (1932) ανέδειξε το χρώμα, τα Three Little Pigs (1933) την ιδιαίτερη προσωπικότητα των χαρακτήρων, ενώ το The Old Mill (1937) έδειξε τις δυνατότητες του φωτισμού και της πολυεπίπεδης κάμερας. Το τελευταίο κυκλοφόρησε ήδη τη χρονιά της Χιονάτης και λειτουργεί ως γέφυρα προς τη Χρυσή Εποχή.

Η τεχνολογία δεν ήταν αυτοσκοπός. Όλες αυτές οι δοκιμές απαντούσαν στο ίδιο ερώτημα: θα μπορούσε ένα κοινό να γελάσει, να φοβηθεί και να συγκινηθεί από ζωγραφισμένους χαρακτήρες για τη διάρκεια μιας ολόκληρης ταινίας;

Μια διαφορετική οικογενειακή προβολή

Οι ταινίες μικρού μήκους μάς επιτρέπουν να σταματήσουμε ύστερα από λίγα λεπτά και να συζητήσουμε: τι μας έκανε να γελάσουμε; Η κίνηση, το μουσικό μοτίβο ή η έκφραση; Τι άλλαξε με το χρώμα; Ωστόσο, ορισμένα πρώιμα καρτούν αντανακλούν στερεότυπα της εποχής τους. Η παρουσία του Μίκυ δεν σημαίνει ότι όλα είναι κατάλληλα για μικρά παιδιά χωρίς προεπισκόπηση.

Για τις μεγάλου μήκους ταινίες χρησιμοποίησε την πλήρη συλλογή Walt Disney Animation Studios και τους αναλυτικούς οδηγούς του TFFC. Ο Οικογενειακός Οδηγός Disney βοηθά στην επιλογή με βάση το παιδί και όχι τη χρονολογία.

Πηγές και ιστορική οπτική

Αφετηρία είναι το δικό μου αρχικό ελληνικό άρθρο για τη Disney πριν από τη Χιονάτη. Η τεκμηρίωση για τη μουσική και τις Silly Symphonies προέρχεται από το Walt Disney Family Museum και το ιστορικό του μουσείου. Δεν αποδίδουμε στη Disney εφευρέσεις που ανήκουν στη συνολική ιστορία του animation.

Περισσότεροι οδηγοί για γονείς

Της Μαρίας Παύλου